The BIG 30
proos op je 30e

The BIG 30

Het is zover, er is geen ontkomen meer aan, mijn al jaren gevreesde leeftijd heeft mij vandaag gevonden. Gewoon pats boem, als een donderslag bij heldere hemel, zonder wederzijds overleg, een andere nummertje bij mijn leeftijd. Ook al ben ik het er totaal niet mee eens, het zal nooit meer anders worden, nooit zal er meer een 2 voor mijn leeftijd staan.Ik durf het nog steeds niet hardop uit te spreken en ik vraag me af wat mijn antwoord zal zijn als iemand me naar mijn leeftijd gaat vragen. Ik sta nog niet voor mijn eerlijkheid in.

Wat is dat toch met leeftijd en mijlpalen? Al maanden ben ik bezig met deze ene dag, als een sluimerende stalker achtervolgt het me. Midden in de nacht schrik ik volledig in paniek wakker omdat deze dag er aan zat te komen. En daar is het, alsof de tijd in een F16 voorbij is gevlogen! Ik ben gewoon jarig, voor de derde keer 28 jaar geworden staat er op de  uitnodiging voor mijn verjaardagsfeestje.

 

Voor de derde keer 28

Ik voel me opgejaagd, alsof de tijd dringt nu ik “mijn dag” heb, ik moet van alles en wil nog van alles, maar ik ben bang dat ik tijd te kort kom! Vriendinnen maken er grapjes over en al maanden helpt een ieder me maar wat graag herinneren dat het toch echt bijna zo ver is.Bij alles wat ik leuk vind om te doen vraag ik me steeds af, kan dat na “mijn dag” nog wel, of kan ik dat jurkje straks nog wel aan, ben ik daar na “mijn dag” niet gewoon te oud voor? Ik bedoel, niet alles kun je na “deze dag” meer hebben, toch? Eigenlijk is het geen feest, maar een rouwdag, maar mijn vriendinnen vinden dat ik het moet vieren. Ik ben in diepe rouw om een leeftijd en een tijd die nooit meer terug zal keren. Alle mooie momenten in de door mij zo geliefde “twintiger” jaren, straks kan ik alleen nog maar zeggen, toen ik nog jong was…

Ik zeg, geef mij de fles maar en laten we de glazen maar vaak vullen, des te eerder vergeet iedereen dat ik voor de derde keer 28 jaar ben geworden. Proost!
XX Roos van Binsbergen